Nikon Zf – retro wygląd, nowoczesne wnętrze. Czy warto?

Nikon Zf łatwo uznać za aparat kupowany przede wszystkim oczami. Pokrętła czasu, czułości ISO i kompensacji ekspozycji, kanciasta bryła oraz stylistyka nawiązująca do analogowych lustrzanek Nikona. Pod retro obudową nie kryje się jednak uproszczony aparat dla nostalgików, lecz nowoczesny pełnoklatkowy bezlusterkowiec z matrycą 24,5 Mpix, procesorem EXPEED 7, skutecznym autofokusem i stabilizacją obrazu.

Nie jest to jednak Z6 III zamknięty w ładniejszej obudowie. Nikon Zf został zaprojektowany wokół innego sposobu fotografowania. Najlepiej działa z niewielkimi obiektywami stałoogniskowymi, kiedy aparat można mieć przy sobie przez cały dzień i świadomie pracować czasem migawki, przysłoną oraz czułością. Z dużym zoomem reporterskim jego płytki uchwyt i retro ergonomia stają się znacznie mniej przekonujące.

Dlatego odpowiedź na pytanie, czy Nikon Zf jest wart zakupu, zależy nie tylko od jakości zdjęć. Kluczowe jest to, jakich obiektywów zamierzasz używać, ile godzin spędzasz z aparatem w dłoni i czy klasyczne pokrętła są dla Ciebie pomocą, czy jedynie atrakcyjnym dodatkiem.

Dla kogo Nikon Zf będzie dobrym wyborem?

Nikon Zf ma najwięcej sensu dla fotografa, który chce połączyć pełnoklatkową jakość obrazu z aparatem dającym więcej przyjemności z samego fotografowania. To nie jest puste hasło. Sposób obsługi rzeczywiście zachęca do częstszego kontrolowania parametrów i bardziej świadomej pracy z ekspozycją.

Najlepiej odnajdzie się w fotografii ulicznej, portretowej, rodzinnej, podróżniczej i codziennym reportażu. W takich zastosowaniach liczą się dyskrecja, sprawny autofokus, dobra praca na wyższych czułościach oraz możliwość zbudowania lekkiego zestawu z obiektywem 28 mm, 35 mm albo 40 mm.

To dobry aparat dla osoby, która:

• częściej fotografuje ludzi, miejsca i codzienne sytuacje niż szybki sport,
• lubi niewielkie obiektywy stałoogniskowe,
• chce korzystać z pełnej klatki, ale nie potrzebuje typowo reporterskiego korpusu,
• zwraca uwagę nie tylko na wynik, lecz także na sposób pracy z aparatem,
• szuka korpusu, który można zabrać na spacer, wyjazd albo rodzinną sesję bez budowania dużego zestawu.

Nikon Zf może być także aparatem do pracy zarobkowej, szczególnie przy portretach, sesjach rodzinnych, fotografii lifestyle’owej i kameralnych reportażach. Nie oznacza to jednak, że będzie najlepszym narzędziem do każdego zlecenia. Przy wielogodzinnej pracy z ciężkimi zoomami wygodniejszy może okazać się korpus z głębszym uchwytem.

Jakość zdjęć: 24,5 Mpix w zupełności wystarcza

Matryca o rozdzielczości 24,5 Mpix nie robi dziś tak dużego wrażenia jak konstrukcje oferujące 45 czy 60 Mpix. W praktyce jest jednak bardzo rozsądnym kompromisem. Pliki mają wystarczająco dużo szczegółów do wydruków, albumów, fotografii komercyjnej i publikacji internetowych, a jednocześnie nie obciążają przesadnie kart pamięci i komputera.

Pełnoklatkowa matryca dobrze radzi sobie przy słabszym świetle i pozwala łatwo uzyskać małą głębię ostrości. W portrecie ważniejsze od rekordowej rozdzielczości będzie zwykle trafne ustawianie ostrości na oku, odpowiednia ogniskowa i jakość obiektywu. Pod tym względem Nikon Zf daje fotografowi znacznie więcej niż sugerowałby sam retro wygląd.

Korpus oferuje także stabilizację matrycy. Ma ona znaczenie szczególnie z niewielkimi stałkami, które nie posiadają własnej stabilizacji optycznej. Przy fotografowaniu wnętrz, ulic wieczorem czy statycznych portretów można dzięki niej wydłużyć czas naświetlania i ograniczyć konieczność podnoszenia ISO. Stabilizacja nie zatrzyma ruchu fotografowanej osoby, ale pomaga uniknąć poruszenia wynikającego z drgań aparatu.

Dostępny jest również tryb zdjęć wykonywanych z przesunięciem matrycy, pozwalający uzyskać pliki o bardzo wysokiej rozdzielczości. To funkcja przydatna przede wszystkim w fotografii produktowej, reprodukcjach i nieruchomych scenach. Wymaga statywu, stabilnego kadru oraz późniejszego połączenia materiału, więc nie zastępuje matrycy wysokorozdzielczej podczas zwykłego fotografowania z ręki.

Autofokus jest jednym z najmocniejszych argumentów za Nikonem Zf

Nikon Zf korzysta z procesora EXPEED 7, znanego z wyżej pozycjonowanych korpusów systemu Nikon Z. W praktyce oznacza to sprawne wykrywanie ludzi, zwierząt i innych obiektów oraz skuteczne śledzenie poruszającego się modela.

W portrecie aparat potrafi rozpoznawać oko nawet wtedy, gdy twarz nie zajmuje dużej części kadru. Podczas sesji rodzinnej albo reportażu ogranicza to liczbę sytuacji, w których ostrość przypadkowo trafia na włosy, okulary lub tło. Fotograf nadal musi odpowiednio ustawić tryb pracy autofokusa, ale sam system nie jest już słabym punktem korpusu.

To ważna różnica względem starszych bezlusterkowców Nikona. Zf nie wymaga ciągłego poprawiania pola AF i pilnowania, czy aparat właściwie rozpoznał fotografowaną osobę. Można częściej skupić się na momencie, świetle i kompozycji.

Do fotografii sportowej lub dynamicznej przyrody nadal wybrałbym korpus zaprojektowany przede wszystkim z myślą o szybkości, wygodzie i pracy z teleobiektywami. Nikon Zf potrafi fotografować ruch, lecz jego forma nie zachęca do wielogodzinnej pracy z dużym szkłem.

Retro pokrętła: zaleta, ale nie dla każdego

Na górnej części korpusu znajdują się osobne pokrętła czasu naświetlania, czułości ISO i kompensacji ekspozycji. Ustawienia można sprawdzić jeszcze przed włączeniem aparatu, co dla wielu fotografów jest jednym z głównych powodów wyboru Zf.

Taki sposób obsługi dobrze działa podczas spokojnego fotografowania, kiedy parametry zmienia się świadomie i niezbyt często. W fotografii ulicznej można wcześniej ustawić czas, ISO oraz przysłonę, a następnie skoncentrować się na obserwowaniu sceny. Podobnie podczas portretu: aparat zachęca do pracy w bardziej uporządkowany sposób.

Klasyczne pokrętła nie zawsze są jednak szybsze od przedniego i tylnego kółka sterującego. Podczas dynamicznego reportażu, gdy warunki zmieniają się co kilka sekund, część użytkowników może uznać tradycyjny układ za mniej wygodny. Nikon pozwala korzystać także ze standardowego sterowania elektronicznego, ale wtedy część wyjątkowego charakteru Zf przestaje mieć praktyczne znaczenie.

Ciekawym dodatkiem jest bezpośredni dostęp do trybu czarno-białego. Nie wpływa on na pliki RAW w taki sam sposób jak na gotowe JPEG-i, ale może pomóc podczas fotografowania w monochromie. Obraz w wizjerze pozwala od razu oceniać scenę przez pryzmat kontrastu, światła i geometrii, bez rozpraszania się kolorem.

Ergonomia: świetna z małym szkłem, przeciętna z dużym zoomem

Największy kompromis Nikon Zf ujawnia się po podpięciu cięższego obiektywu. Korpus nie ma głębokiego uchwytu znanego z modeli Z6, Z8 czy Z9. Z lekkim NIKKOR-em Z 40 mm f/2 aparat jest dobrze wyważony i wygodny do noszenia. Z zoomem 24–70 mm f/2.8 ciężar zestawu wyraźnie przesuwa się do przodu.

Nie oznacza to, że dużych obiektywów nie da się używać. Podczas krótkiej sesji nie będzie to poważny problem. Różnica staje się odczuwalna po kilku godzinach pracy, szczególnie gdy aparat jest stale trzymany jedną ręką. Dodatkowy grip poprawia sytuację, ale zwiększa rozmiar zestawu i częściowo odbiera mu prosty, retro charakter.

Przed zakupem warto więc ocenić aparat razem z docelowym obiektywem. Sam korpus może wydawać się wygodny, lecz po podpięciu ciężkiego zoomu wrażenia mogą być zupełnie inne.

Warto zwrócić uwagę także na nietypowy zestaw kart pamięci. Nikon Zf ma główne gniazdo SD oraz dodatkowe gniazdo microSD. Druga karta może służyć jako kopia zapasowa, ale microSD jest mniej wygodna w codziennej obsłudze niż dwa pełnowymiarowe sloty. Dla fotografa wykonującego płatne zlecenia nie musi to być dyskwalifikacja, jednak jest to kompromis, o którym warto wiedzieć przed zakupem.

Czy Nikon Zf nadaje się do filmowania?

Nikon Zf jest znacznie bardziej kompetentnym aparatem filmowym, niż sugeruje jego wygląd. Oferuje nagrywanie 4K, obracany ekran, stabilizację matrycy oraz zaawansowane tryby zapisu przydatne podczas późniejszej obróbki koloru. Może więc służyć do nagrywania materiałów na YouTube, rozmów, rolek, reportaży i krótszych produkcji komercyjnych.

Trzeba jednak rozdzielić dwie sytuacje. Jeżeli wideo jest dodatkiem do fotografii, Zf radzi sobie bardzo dobrze. Jeden korpus może obsłużyć sesję zdjęciową, nagrać kilka ujęć zza kulis i przygotować materiał do mediów społecznościowych.

Jeżeli filmowanie ma być głównym zastosowaniem, większe znaczenie zaczynają mieć ergonomia zestawu, odprowadzanie ciepła, wygoda pracy z rigem, zachowanie podczas długich nagrań i dostęp do najważniejszych funkcji. W takim scenariuszu Nikon Z6 III będzie zwykle bardziej naturalnym wyborem.

Ograniczeniem może być również sposób trzymania aparatu. Po zamontowaniu jasnego zoomu, mikrofonu i dodatkowych akcesoriów retro bryła przestaje być tak wygodna, jak przy lekkim zestawie fotograficznym. Zf potrafi nagrywać dobrej jakości materiał, ale nie został zaprojektowany wyłącznie wokół pracy filmowej.

Jakie obiektywy najlepiej pasują do Nikon Zf?

Dobór obiektywu ma w przypadku Zf wyjątkowo duże znaczenie. Niewielkie szkło podkreśla zalety korpusu, natomiast ciężki zoom uwydatnia jego ergonomiczne ograniczenia.

NIKKOR Z 40 mm f/2 SE – najbardziej naturalny zestaw

To jeden z najlepszych obiektywów na początek. Jest mały, lekki, jasny i stylistycznie dopasowany do korpusu. Ogniskowa 40 mm sprawdza się w fotografii codziennej, rodzinnej, ulicznej, podróżniczej i przy szerszych portretach. Nie jest to szkło idealne pod względem optycznym, ale tworzy z Zf wyjątkowo spójny i mobilny zestaw.

NIKKOR Z 28 mm f/2.8 SE – do ulicy i podróży

Obiektyw 28 mm pozwala pokazać więcej otoczenia i dobrze sprawdza się w ciasnych wnętrzach, reportażu oraz fotografii miejskiej. Jest bardzo lekki, dzięki czemu aparat można mieć przy sobie przez cały dzień. To dobry wybór dla osoby, która chce fotografować blisko wydarzeń i budować kadry z wyraźnym kontekstem.

NIKKOR Z 35 mm f/1.8 S – lepsza jakość i więcej światła

35 mm f/1.8 S jest większy i droższy od obiektywów z serii SE, ale oferuje wyższą jakość obrazu i lepszą pracę przy słabym świetle. To rozsądny wybór do reportażu, fotografii rodzinnej, dokumentu i codziennej pracy zawodowej. Zestaw nadal pozostaje wygodny, choć traci część kompaktowego charakteru.

NIKKOR Z 85 mm f/1.8 S – zestaw portretowy

Dla portrecisty 85 mm f/1.8 S będzie jednym z najbardziej logicznych wyborów. Pozwala uzyskać naturalną perspektywę, dobre oddzielenie modela od tła i wysoką ostrość. Obiektyw jest większy niż 40 mm f/2, ale nadal dobrze pasuje do Zf i nie tworzy tak niezrównoważonego zestawu jak profesjonalny zoom.

Osoba planująca pracę głównie z obiektywami 24–70 mm f/2.8, 70–200 mm f/2.8 albo długimi teleobiektywami powinna przed zakupem porównać Zf z Nikonem Z6 III. Jakość zdjęć może być podobna, ale komfort pracy będzie wyraźnie inny.

Nikon Zf a Nikon Z6 III – dwa aparaty dla różnych użytkowników

Nikon Zf nie powinien być traktowany jako tańszy albo ładniejszy odpowiednik Z6 III. To dwa korpusy zbudowane wokół innych priorytetów.

Zf wygrywa charakterem, klasycznym sterowaniem i dopasowaniem do niewielkich stałek. Jest aparatem, który dobrze pasuje do spokojniejszej fotografii, podróży, portretu i codziennego dokumentowania.

Z6 III jest bardziej uniwersalnym narzędziem hybrydowym. Głębszy uchwyt, nowocześniejsza konstrukcja i rozwiązania nastawione na szybkość oraz wideo czynią go lepszym wyborem do intensywnej pracy zawodowej, wydarzeń, sportu i korzystania z dużych obiektywów.

Wybór nie powinien więc sprowadzać się do pytania, który aparat jest lepszy. Ważniejsze jest pytanie, czy potrzebujesz korpusu inspirującego do fotografowania, czy możliwie uniwersalnego narzędzia do realizacji różnych zleceń.

Kiedy nie kupować Nikon Zf?

Nikon Zf nie będzie najlepszym wyborem, gdy wygląd aparatu podoba Ci się bardziej niż sposób jego obsługi. Jeżeli wszystkie parametry i tak ustawiasz przednim oraz tylnym kółkiem, a klasycznych pokręteł nie zamierzasz używać, podobną jakość obrazu można znaleźć w korpusie o bardziej praktycznej ergonomii.

Warto rozważyć inny model także wtedy, gdy:

• regularnie pracujesz z ciężkimi zoomami f/2.8,
• fotografujesz sport, ptaki albo bardzo dynamiczne wydarzenia,
• nagrywanie wideo jest ważniejsze niż fotografia,
• potrzebujesz dwóch wygodnych, pełnowymiarowych gniazd kart,
• aparat ma być przede wszystkim odpornym i ergonomicznym narzędziem do całodniowych zleceń,
• nie zależy Ci na wyglądzie, pokrętłach ani doświadczeniu pracy charakterystycznym dla Zf.

Nie warto również kupować Zf kosztem obiektywu. Lepiej wybrać tańszy korpus z dobrym szkłem niż droższe body z przypadkowym zoomem, który nie pasuje do planowanego rodzaju fotografii.

Czy warto kupić Nikon Zf?

Nikon Zf jest wart zakupu, jeśli szukasz pełnoklatkowego aparatu do portretu, fotografii ulicznej, rodzinnej, podróżniczej i codziennego reportażu, a klasyczny sposób obsługi rzeczywiście ma dla Ciebie znaczenie. Z małymi obiektywami stałoogniskowymi tworzy jeden z najbardziej charakterystycznych i przyjemnych zestawów w systemie Nikon Z.

Nie jest jednak wyborem uniwersalnym. Płytki uchwyt, słabszy balans z ciężkimi szkłami i nietypowe drugie gniazdo kart pokazują, że forma miała tu równie duże znaczenie jak czysta funkcjonalność. Fotograf pracujący przez wiele godzin z dużymi zoomami prawdopodobnie doceni wygodę Z6 III bardziej niż wygląd Zf.

Najprostsza rekomendacja brzmi: kup Nikon Zf, jeśli zamierzasz używać go przede wszystkim z obiektywami 28 mm, 35 mm, 40 mm albo 85 mm i chcesz aparatu, który zachęca do zabierania go z domu. Jeżeli planujesz budowę ciężkiego zestawu reporterskiego lub filmowego, wybierz korpus o bardziej klasycznej ergonomii.

Dalszy wybór w systemie Nikon Z

Po ocenie samego korpusu warto porównać go z sąsiednimi modelami i dopiero wtedy dobrać obiektywy do konkretnego rodzaju fotografii.

• Nikon Z5II czy Nikon Zf – praktyczne porównanie
• Nikon Zf czy Z6III – klasyczny wygląd czy hybrydowa moc?
• Jaki Nikon Z do portretów?
• Jaki Nikon Z do podróży?

FAQ